Category สุขภาพทั่วไป

พยากรณ์และความชุกของโรคเบาหวาน

เมื่อเรารู้ตัวว่าป่วยด้วยโรคเบาหวาน สิ่งที่ทุกคนนึกถึงลำดับแรกๆ คือ รักษาอย่างไร อันตรายมากแค่ไหน อายุเราจะยืนหรือไม่ บางรายถึงขั้นทำใจไว้ว่า อาจจะเสียชีวิตเมื่อไหร่ก็ได้ ซึ่งจริงๆ แล้วมีการศึกษาเรื่องอายุขัยของผู้ที่ป่วยเป็นโรเบาหวานอยู่เหมือนกัน แต่อย่างก็ขอให้ใช้วิจารณยานในการอ่าน ดังต่อไปนี้

การพยากรณ์โรคเบาหวานชนิดที่ 1
หากคุณกำลังเป็นผู้ป่วยโรคเบาหวาน โปรดทำใจไว้ว่า ผู้ป่วยที่เป็นโรคเบาหวาน จะมีอายุขัยสั้นลง ทั้งนี้อ้างอิงจากการศึกษาในวารสาร Journal of the American Medical Assocation (JAMA) ปี 2015 จากการศึกษาดังกล่าว พบว่าผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 1 ในผู้ชายที่เป็นโรคเบาหวานจะมีอายุขัยสั้นกว่าผู้ชายที่ไม่ได้เป็นโรคถึง 11 ปี และในผู้หญิงพบว่า ผู้หญิงที่ป่วยด้วยโรคเบาหวานจะอายุสั้นลง 13 ปี แต่อย่างไรก็ตามการศึกษานี้ใช้การประมาณอายุขัย ซึ่งจะเป็นไปตามนั้นหรือไม่ขึ้นอยู่กับการควบคุมระดับน้ำตาลและตัวโรค
การศึกษาใน JAMA อีกชิ้นหนึ่งในปี 2015 พบว่า ผู้ป่วยที่เป็นโรคเบาหวานชนิดที่ 1 ที่ได้รับการดูแลรักษาโรคเบาหวานอย่างเข้มงวดมาตลอดเวลาถึง 6.5 ปี พบว่าผู้ป่วยมีความเสี่ยงของการเกิดภาวะแทรกซ้อนลดลง และลดความเสี่ยงต่อการเสียชีวิตโดยรวมได้

ความชุกของโรคเบาหวานชนิดที่ 1
จากข้อมูลในปี 2012 ของสมาคมโรคเบาหวานแห่งประเทศสหรัฐอเมริกา พบผู้ป่วยเป็นโรคเบาหวาน กว่า 29.1 ล้านคน หรือคิดเป็น 9.3% ของประชากรทั้งหมดของประเทศสหรัฐอเมริกา ทั้งนี้พบว่าเป็นโรคเบาหวานชนิดที่ 1 เพียง 1.25 ล้านคน จากผู้ป่วยโรคเบาหวานทั้งหมด

ไต โรคที่ใครๆ ก็ไม่อยากเป็น

ปัจจุบันการป่วยเป็นโรคไต กลายเป็นโรคที่ไม่มีใครอยากที่จะเป็น ด้วยขั้นตอนในการรักษาค่อนข้างยุ่งยาก อีกทั้งค่าใช้จ่ายยังสูงขึ้น และเมื่อมีอาการจะเริ่มทำให้ร่างกายรู้สึกอ่อนเพลียได้ง่าย และยังไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้หรือทำได้ยาก ต้องได้รับการรักษาอย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอ และปฏิบัติตนอย่างเคร่งครัดจริงๆ  ดังนั้นหากเรารู้และพร้อมที่จะรับมือหาหนทางป้องกันตั้งแต่ตอนนี้คงเป็นวิธีที่ดีที่สุด ซึ่งนอกจากการปฏิบัติตนโดยการเลือกทาน ลดการกินอาหารเค็มแล้ว ยังคงมีวิธีอีกหลายวิธีที่จะช่วยคงสุขภาพของไตให้แข็งแรง ไร้โรคอันตรายในอนาคต

10 เคล็ดลับถนอม “ไต” ให้ไร้โรค

  1. ดื่มน้ำให้เพียงพอ เพื่อลดการทำงานหนักของไต
  2. หลีกเลี่ยงอาหารรสเค็มจัด หวานจัด
  3. ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ และพอดี ไม่หักโหมจนเกินไป
  4. ปรึกษาแพทย์ทุกครั้ง ก่อนกินอาหาร หรือยาสมุนไพร งดสูบบุหรี่
  5. งดดื่มแอลกอฮอล์
  6. พักผ่อนให้เพียงพอ
  7. หลีกเลี่ยงการกินยาแก้ปวดกลุ่ม NSAIDs เป็นเวลานาน
  8. ไม่ควรกลั้นปัสสาวะนาน
  9. สังเกตสีปัสสาวะของตนเอง หากสีไม่ปกติ หรือมีฟองขึ้นมากผิดปกติ ควรปรึกษาแพทย์

ออกกำลังกายด้วยการวิ่งเหมาะสมกับอายุที่มากขึ้นหรือเปล่า

หากมีอาการใจสั่น เจ็บหน้าอก หรือหน้ามืด ขณะออกกำลังกายควรหยุดพักทันที

หากมีอาการเจ็บแน่นหน้าอกเหมือนถูกกดทับไว้ โดยอาการไม่หายไปไม่ว่าจะเปลี่ยนท่าทางอย่างไร หรือแน่นหน้าอกทางด้านซ้ายร้าวไปถึงกรามหรือไหล่ซ้าย ให้สงสัยไว้ก่อนว่าอาจจะเป็น “โรคหัวใจขาดเลือด”

การออกกำลังกายมากเกินขีดจำกัด จะส่งผลให้มีอาการใจสั่น เจ็บหน้าอก หรือหน้ามืด ซึ่งเป็นสัญญาณเตือนว่าร่างกายไม่ไหว ควรหยุดพักทันที ไม่ควรฝืนร่างกายเพราะอาจเกิดอันตรายถึงชีวิตได้

การร่วมวิ่งหรือร่วมแข่งขัน ฮาล์ฟมาราธอน ฟูลมาราธอน หรือแม้กระทั่งไตรกีฬา นอกจากการฝึกฝนและเตรียมความแข็งแกร่งของร่างกายแล้ว การตรวจเช็คสุขภาพและความพร้อมของหัวใจก็มีความสำคัญเช่นกัน

(หัว) ใจสู้หรือเปล่า
การออกกำลังกาย โดยเฉพาะการวิ่งให้ประโยชน์กับร่างกายทั้งสิ้น ทั้งลดภาวะเสี่ยงต่อโรคหัวใจ ความดันโลหิตสูง ลดไขมันชนิดเลว (LDL) และเพิ่มไขมันดี (HDL) หากแต่ผู้ที่ต้องการเพิ่มระยะทางในการวิ่ง หรือวิ่งระยะไกล (Long Distance) ควรต้องเตรียมร่างกาย ด้วยการหมั่นสังเกตสิ่งผิดปกติของร่างกายขณะฝึกซ้อม อาทิ เจ็บหน้าอก หน้ามืด ใจสั่น โดยเฉพาะเมื่อมีอาการมากขึ้นขณะออกกำลังกาย รวมถึงหากรู้สึกเหนื่อยง่าย หรือขาบวม ควรพบแพทย์เพื่อปรึกษาและรับการวินิจฉัยอย่างถูกต้อง เริ่มจากการซักประวัติอย่างละเอียด บางกรณีอาจเกิดจากโรคประจำตัว เช่น ความดันโลหิตสูง เบาหวานหรือโรคหัวใจ

หากมีประวัติคนในครอบครัวก่อนวัยอันควร หรือ เสียชีวิตโดยไม่ทราบสาเหตุ เนื่องจากโรคบางชนิดอาจมีปัจจัยเสี่ยงจากพันธุกรรม

นอกจากนี้ด้วยดุลพินิจของแพทย์ อาจมีการส่งตรวจเพิ่มเติมนอกเหนือจากการซักประวัติและตรวจร่างกาย เช่น การตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ (Electrocardiogram -ECG) การวิ่งสายพาน (Exercise stress test) หรือ การวิ่งสายพานร่วมกับการทำ Echo (Stress echocardiogram)

แน่นหน้าอกแบบไหนสงสัยเป็นโรคหัวใจขาดเลือด
อาการเจ็บแน่นเหมือนถูกกดทับไว้ โดยอาการไม่หายไปไม่ว่าจะเปลี่ยนท่าทางอย่างไร ภาวะแน่นหน้าอกเกิดขึ้นทางด้านซ้ายร้าวไปถึงกรามหรือไหล่ซ้าย อย่างไรก็ตามในคนไข้หัวใจขาดเลือดบางรายอาจมีอาการแน่นหน้าอกที่ไม่ตรงตามตำรา เช่น จุกที่ลิ้นปี่ หรือมีเฉพาะอาการเหนื่อยง่ายผิดปกติ หรือ หายใจไม่ทั่วท้อง

แต่ถ้าหากกดบริเวณนั้นแล้วเพิ่มความเจ็บมากขึ้น หรือขยับร่างกายแล้วอาการเจ็บปวดมีเพิ่มขึ้นหรือลดลง มักจะไม่ใช่อาการของโรคหัวใจขาดเลือด แต่อาจเกิดจากกล้ามเนื้อ หากมีอาการผิดปกติมีต่อเนื่องไม่แน่ใจหรือเป็นกังวลควรพบแพทย์เพื่อประเมินอาการ

ไหวไหม …บอกมา
ผู้วิ่งยังควรดูสภาพร่างกายของตนเองประกอบก่อนตัดสินใจลงวิ่งในสนามต่างๆ ว่ามีโรคประจำตัว เช่น ความดันโลหิตสูง เบาหวาน เคยมีอาการเจ็บแน่นหน้าอก ใจสั่น มีปัญหาข้อเข่า ข้อเท้า หรือน้ำหนักตัวมากเกินไปหรือไม่ หากมี ควรควบคุมโรคประจำตัวให้อยู่ในเกณฑ์ที่ปลอดภัย หรือปรึกษาแพทย์ประจำตัว เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่เกิดอันตรายระหว่างการวิ่ง

การฝึกฝนและความสม่ำเสมอเป็นเคล็ดลับสำคัญให้การวิ่งให้ได้ประโยชน์และเพิ่มประสิทธิภาพให้ร่างกาย โดยควรวิ่งให้ได้ 3-5 ครั้ง/สัปดาห์ ครั้งละอย่างน้อย 30 นาที ฝึกอย่างสม่ำเสมอ ค่อยๆ พัฒนาตัวเอง ไต่ระดับจากการวิ่งรอบสวนสาธารณะ ไปฮาล์ฟ มาราธอน จนลงสนามฟูลมาราธอนในที่สุด ซึ่งปกติผู้มีประสบการณ์อาจใช้เวลาเตรียมพร้อมเพียง 3 เดือน ในขณะที่ฮาล์ฟมาราธอนแรกต้องฝึกซ้อมกันถึง 6-9 เดือน ทั้งนี้การรับประทานอาหารให้ครบ 5 หมู่ พักผ่อนให้เพียงพอ และไม่เครียดจะช่วยให้การฝึกซ้อมราบรื่นไปจนถึงลงสนามจริง

หนักแค่ไหน ถึงตายในสนาม
เมื่อออกกำลังกายมากเกินขีดจำกัด จนเลือดไปเลี้ยงร่างกายไม่ทัน น้ำในหลอดเลือดไม่เพียงพอ หัวใจต้องบีบตัวเร็ว เลือดไปเลี้ยงสมองลดลง ร่วมกับร่างกายเกิดความร้อนสูง หลอดเลือดทั่วร่างกายขยายตัว ส่งผลให้มีอาการใจสั่น เจ็บหน้าอก หรือหน้ามืด เป็นสัญญาณเตือนว่าร่างกายไม่ไหว ควรหยุดพักทันที ไม่ควรฝืนร่างกายจนอาจเกิดอันตรายถึงชีวิตได้

ในผู้เสียชีวิตขณะออกกำลังกายที่อายุน้อยกว่า 35 ปี มักเกิดจากโรคทางพันธุกรรม ซึ่งเกินกว่า 30% เป็นโรคกล้ามเนื้อหัวใจหนากว่าปกติ (Hypertrophic Cardiomyopathy-HCM) ซึ่งผู้ป่วยส่วนใหญ่ไม่มีอาการและมักไม่รู้ตัว อาจมีประวัติใจสั่น หน้ามืดขณะออกกำลังกาย มีประวัติญาติสายตรงเสียชีวิตโดยไม่ทราบสาเหตุ คนไข้กลุ่มนี้ขณะออกกำลังกายเต็มที่ กล้ามเนื้อหัวใจที่หนาอาจบีบตัวเข้าหากันจนปิดทางออกของเลือด ส่งผลให้หัวใจปล่อยกระแสไฟฟ้าผิดปกติ และความดันต่ำลงจนเป็นเหตุให้เสียชีวิตขณะออกกำลังกาย

สำหรับผู้ที่มีอายุมากกว่า 35 ปี ส่วนใหญ่เสียชีวิตขณะออกกำลังกายเนื่องจากหัวใจขาดเลือด
สมรรถภาพของร่างกาย การฝึกซ้อม สุขภาพของแต่ละบุคคลแตกต่างกัน ความสามารถและความอดทนก็ไม่เท่ากัน ผู้ป่วยโรคหัวใจที่รักการวิ่งควรปรึกษาแพทย์ประจำตัวเพื่อสร้างความมั่นใจและความปลอดภัย ส่วนคนปกติควรตรวจสุขภาพประจำปีเพื่อลดความเสี่ยงโรคร้ายแรงในอนาคต เช่น เบาหวาน ความดันโลหิตสูง ไขมันในเลือดสูง รวมถึงดูแลร่างกายด้วยการรับประทานอาหารที่มีประโยชน์ ดื่มน้ำและพักผ่อนให้เพียงพอ และหลีกเลี่ยงอาหารที่มีไขมันทรานส์และการสูบบุหรี่ ซึ่งเป็นตัวเร่งให้หลอดเลือดหัวใจตีบ

ข้อหัวไหล่หลุด ภัยที่คุณต้องรู้

ข้อไหล่เป็นข้อที่มีโอกาสหลุดสูงที่สุดในร่างกาย ในสหรัฐอเมริกามีอุบัติการณ์การเกิดภาวะข้อไหล่หลุด 23.9 ต่อประชากร 100,000 คนต่อปี โดยมีสาเหตุจากการล้มร้อยละ 58.8 เกิดภายในบริเวณที่พักอาศัยหรือพื้นที่เล่นกีฬาสันทนาการร้อยละ 47.7 ภาวะข้อไหล่หลุดเคลื่อนมาทางด้านหน้า (anterior shoulder dislocations) พบได้บ่อยถึงร้อยละ 90 ของภาวะข้อไหล่หลุดทั้งหมด มีสาเหตุหลักคืออุบัติเหตุ กลไกการเกิดคือ การตกจากที่สูงหรือมีแรงกระทำอย่างรุนแรง ต่อหัวไหล่ขณะอยู่ในท่ากางไหล่และหมุนไหล่ออก (abducted & externally rotated) อัตราการเกิดข้อไหล่หลุดซ้ำหลังการหลุดครั้งแรกพบว่าสูงมากขึ้นในกลุ่มผู้ป่วยที่อายุน้อยลงและมากกว่าร้อยละ 90 – 95 ในกลุ่มผู้ป่วยที่อายุน้อยกว่า 19 ปี

อาการของภาวะข้อไหล่หลุด

ภาวะข้อไหล่หลุด คือ ภาวะที่หัวกระดูกข้อไหล่หลุดออกจากเบ้าไหล่ ซึ่งอาจจะหลุดออกทางด้านหน้า ด้านหลัง หรือหลายทิศทาง ผู้ป่วยที่ข้อไหล่หลุดจะมีอาการปวดมาก หัวไหล่ผิดรูป ขยับแขนไม่ได้ ในบางรายอาจมีอาการชาแขนจากการบาดเจ็บของเส้นประสาท คนไข้จะขยับแขนเคลื่อนไหวไม่ได้หรือลำบาก แขนจะอยู่ในท่าที่ผิดปกติ ร่วมกับอาการปวดที่รุนแรง ไม่สามารถใช้งานแขนด้านนั้ได้ และอาจเป็นอันตรายอย่างมากได้ ถ้าเกิดการหลุดขึ้นในขณะดำเนินกิจกรรมที่ต้องทำต่อเนื่องเช่นขับขี่ยานพาหนะหรือควบคุมเครื่องจักรกล

สาเหตุภาวะข้อไหล่หลุด

สาเหตุของภาวะข้อไหล่หลุดส่วนใหญ่เกิดจากอุบัติเหตุ หกล้มหรือเล่นกีฬาดังได้กล่าวมาแล้ว เมื่อข้อไหล่ถูกกระแทกอย่างแรง หรือถูกฉุดแขนโดยแรง จะทำให้หัวกระดูกหลุดออกมานอกเบ้า หรือบางรายเกิดจากพันธุกรรมที่เส้นเอ็นและผนังหุ้มรอบข้อหลวมไปทำให้ข้อหลุดออกมาได้เช่นกัน นักกีฬาที่เล่นกีฬาปะทะเช่นฟุตบอล หรือกีฬาที่ต้องใช้การเคลื่อนไหวข้อไหล่สูงเช่นบาสเกตบอล ว่ายน้ำ หรือนักยิมนาสติกจะมีโอกาสข้อไหล่หลุดสูงขึ้น มักพบหลุดออกมาอยู่ทางด้านหน้าของร่างกายมากกว่าไปทางด้านหลัง

การรักษาภาวะข้อไหล่หลุด

ข้อไหล่หลุดจัดเป็นหนึ่งในภาวะเร่งด่วนที่ต้องได้รับการรักษาทันที ในการปฐมพยาบาลเบื้องต้น ควรพึ่งการประคบเย็น โดยใช้น้ำแข็งผสมน้ำห่อผ้ามาประคบครั้งละ 5-10นาที ทุก1-2 ชั่วโมง ร่วมกับการประคองข้อไหล่ให้อยู่นิ่งเพื่อลดอาการเจ็บปวดและรีบมาพบแพทย์ ภายหลังจากผู้ป่วยได้ยาระงับปวดแล้วแพทย์จะดึงข้อให้เข้าที่ จากนั้นให้ใส่อุปกรณ์พยุงแขน โดยเฉพาะผู้ที่ข้อหลุดครั้งแรกควรให้ข้อไหล่อยู่นิ่งๆ ประมาณ 3 สัปดาห์ โดยช่วง 2-3 วันแรกใช้การประคบเย็นเพื่อช่วยลดอาการปวดได้ จากนั้นให้ทำกายภาพบำบัด และบริหารกล้ามเนื้อรอบๆ ข้อไหล่ เพื่อเสริมสร้างความแข็งแรงของกล้ามเนื้อรอบข้อไหล่

ปัญหาที่พบบ่อยคือ การหลุดซ้ำ เป็นเพราะเส้นเอ็นภายในหัวไหล่มีการฉีกขาด บางรายเพียงถูกกระแทกเบาๆ ขณะโหนรถเมล์ หรือนอนยกแขนก่ายหน้าผาก ข้อไหล่ก็หลุดแล้ว สำหรับผู้ป่วยที่ข้อไหล่หลุดซ้ำบ่อยๆ การผ่าตัดสามารถช่วยได้ โดยแพทย์จะทำการซ่อมเส้นเอ็นที่ฉีกขาดให้ยึดติดกับกระดูกอย่างเดิม เพื่อป้องกันการหลุดซ้ำ

การผ่าตัดรักษาข้อไหล่หลุด

การผ่าตัดรักษาข้อไหล่หลุดทำได้หลายวิธี ในปัจจุบันมีการพัฒนาของเครื่องมือเทคนิคการผ่าตัด การผ่าตัดผ่านกล้องส่องข้อได้รับความนิยมมากขึ้นและได้ผลดีมาก เพราะข้อไหล่เป็นข้อที่อยู่ลึก การผ่าตัดโดยวิธีเปิดจะต้องแหวกผ่านกล้ามเนื้อหลายชั้น แผลผ่าตัดจะค่อนข้างใหญ่ ส่วนการส่องกล้องจะเป็นการเจาะรู แผลผ่าตัดเล็ก มีการบาดเจ็บต่อเนื้อเยื่อน้อย ผู้ป่วยจะฟื้นตัวได้เร็วขึ้น

การผ่าตัดผ่านกล้องส่องข้อ

ภาวะข้อไหล่หลุดนอกจากจะมีพยาธิสภาพของเยื่อหุ้มข้อยืดหรือฉีกขาดแล้ว ยังพบพยาธิสภาพอื่นๆ อีกหลายอย่าง เช่น เยื่อหุ้มข้อฉีกจากกระดูกต้นแขน ขอบกระดูกเบ้าด้านหน้าแตก หรือเส้นเอ็นกล้ามเนื้อรอบข้อไหล่ฉีกขาดบางส่วน ดังนั้น การรักษาภาวะข้อไหล่หลุดโดยใช้กล้องส่องข้อ จึงมีบทบาทมากขึ้น เนื่องจากการตรวจด้วยกล้องส่องข้อ ทำให้แพทย์สามารถเห็นพยาธิสภาพต่างๆ เหล่านี้ได้ชัดเจน รวมทั้งยังสามารถรักษาโดยการเย็บซ่อมผ่านทางกล้องส่องข้อ ซึ่งเมื่อเปรียบเทียบกับการรักษาโดยวิธีผ่าตัดแบบเปิด อาจจะไม่เห็นพยาธิสภาพดังกล่าว หรือเห็นแต่ไม่สามารถเย็บซ่อมหรือแก้ไขได้ดี เนื่องจากการผ่าตัดแบบเปิด แพทย์จะเปิดแผลผ่าตัดเข้าไปในข้อไหล่ได้ในทิศทางเดียว คือ ด้านหน้าหรือด้านหลัง ฉะนั้น พยาธิสภาพที่เกิดร่วมกัน หากอยู่ด้านตรงข้ามก็จะแก้ไขได้ยาก

นอกจากนี้ การใช้กล้องส่องข้อยังมีประโยชน์ในคนไข้ที่ข้อไหล่หลวมและมีอาการปวดร่วมด้วย ตรวจร่างกายพบมีภาวะข้อไหล่เลื่อนแต่ไม่ถึงกับหลุด เมื่อทำการรักษาโดยกายภาพบำบัดระยะหนึ่งแล้วอาการไม่ดีขึ้น สามารถรักษาโดยใช้กล้องส่องข้อเข้าไปเย็บซ่อมเยื่อหุ้มข้อที่ยืด รวมถึงแก้ไขพยาธิสภาพอื่นๆ ที่อาจเกิดร่วมด้วยได้

ปัจจุบัน การผ่าตัดโดยใช้กล้องส่องข้อได้พัฒนาขึ้นมาก ทำให้ผลการรักษาดีขึ้นจนใกล้เคียงกับการผ่าตัดแบบเปิด และทำให้มีการบาดเจ็บต่อเนื้อเยื่อบริเวณผ่าตัดน้อย ผู้ป่วยฟื้นตัวเร็ว การเคลื่อนไหวของข้อไหล่กลับมาใกล้เคียงปกติ สามารถกลับไปใช้งานหรือเล่นกีฬาได้ดังเดิม โดยมีผลข้างเคียงน้อย จึงมีแนวโน้มว่า ผู้ป่วยข้อไหล่หลุดหรือหลวม จะได้รับการรักษาโดยวิธีการใหม่นี้มากขึ้นกว่าในอดีต การปล่อยให้ข้อไหล่ที่มีพยาธิสภาพไม่ได้รับการรักษา จะทำให้เกิดความเสียหายต่อหัวกระดูกไหล่ เบ้ากระดูก และเนื้อเยื่อบริเวณใกล้เคียงมากขึ้น คนไข้ดังกล่าวจึงควรได้รับการผ่าตัดโดยใช้กล้องส่องข้อ ทั้งนี้ ผลการผ่าตัดจะดีหรือไม่ขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย เช่น ความชำนาญของแพทย์รวมทั้งการฟื้นฟูสภาพหลังผ่าตัด ความพร้อมของเครื่องมือ และความร่วมมือของผู้ป่วยเอง

โรคตับแข็งเป็นได้อย่างไร และคนเป็นโรคตับแข็งอยู่ได้กี่ปี

โรคตับแข็งเป็นได้อย่างไร และคนเป็นโรคตับแข็งอยู่ได้กี่ปี

มะเร็งตับเป็นมะเร็งร้ายแรงที่ถูกพบบ่อยในบ้านของเราและคิดว่าน่าจะถูกพบมากที่สุดในประเทศไทยอีกด้วย จากรายงานผู้ป่วยที่เป็นโรคมะเร็งตับเมื่อประมาณปีที่แล้วเราจะพบได้ว่าการเกิดมะเร็งตับนั้น มันจะเกิดกับผู้ที่เป็นเพศชายซะส่วนใหญ่ และอันดับที่ 4 หรือ 5 มะเร็งตับจะเกิดกับผู้หญิง จริงจะทางทีมวิจัยได้พบว่าเจอในผู้ชายมากกว่าในอัตราส่วนที่สำรวจมาประมาณ 4-5 คน ของผู้ชายต่อผู้หญิง 1 คน ที่เป็นโรคนี้

 

นอกจากนี้ไม่ใช่เพียบแค่ประเทศไทยอย่างเดียวมะเร็งตับยังพบในต่างประเทศอีกด้วยอาทิเช่น การเกิดมะเร็งตับที่กระจายตัวในประเทศเกาหลี ประเทศญี่ปุ่น ประเทศอินโดเนเซีย หรือ ประเทศตามแนวฝั่งของทะเลเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ติดกับแม่ทะเลอ่าวไทยเราจะพบผู้ที่เป็นมะเร็งตับอย่างระแวกใกล้ๆกับประเทศไทย การจะจำแนกมะเร็งตับในประเทศไทย

 

ทางมหาวิทยาลัยนานาชาติได้แบ่งออกเป็น 2 ชนิด คือ มะเร็งตับที่มาจากเซลส์ตับโดยตรง และ มะเร็งตับที่ออกมาจากเซสล์ของท่อน้ำดีที่อยู่ใต้กระเพาะปัสสวะของเรา โดยเฉลี่ยแล้วการเป็นโรคมะเร็งตับนั้นจะเกิดกับผู้ชายที่อยู่ในช่วงวัยกลางคนคืออายุประมาณ 40 หรือ ประมาณ 50 ปี มะเร็งตับที่เกิดจากเซลส์ตับ เท่าที่นักวิทยาศาสตร์ได้พบเจอในปี 2509 และศึกษาเซลส์มะเร็งนี้จากชิ้นเนื้อของผู้ป่วยที่เป็นโรคมะเร็งตับนั้น

 

พบว่าผู้ป่วยที่เป็นผู้ชายที่เป็นโรคมะเร็งตับที่เกิดจากเซลส์ของท่อน้ำดีนั้น เกิดกับผู้ที่เป็นอายุเฉลี่ยประมาณ 51 ปี และอายุที่พบว่าเป็นโรคมะเร็งตับมากที่สุดในผู้ชายคืออายุ 46 ปี บริบรูณ์ แต่ไม่ใช่ว่าโรคนี้จะเกิดกับผู้ที่มีอายุในวัยกลางคนอย่างเดียวยังสามารถเกิดกับเด็กทารกที่พึ่งเกิดมาก็สามารถเป็นโรคมะเร็งตับได้เช่นกัน การดูแลร่างกายอย่างเดียวอาจจะไม่พอเราควรที่จะออกกำลังกายเผื่อให้ห่างไกลจากโรคนี้ด้วย